Kahraman Tazeoğlu Şarkıları

Içimizde öldürecek bir anı bile bulamayan iki yarım kaldık tamamlayamadık bizi elinden tutamadık yanlızlığımın saçlarımıda uzaklarına gömdün içimin mavisi seni...

Sen için bensizliği ne olur dene bu benim bir doğruya en hüzünlü varışım şimdi sen hiçbir şeyi hayra yormazsın bilmezsinki bu gidiş hangi hayra varacak öyle bir...

Sabrım beni ancak buraya kadar getirdi. yoruldum artık sevgili, yoruldum karanfillere kan vermekten. anlayamadım bir türlü neden eylül hep on biri doğurur? ve ...

Bir yaz gecesi dolunaydı bana bakmıştın. bende korkularımı yenmiştim bizden başka inanacak kimsem kalmamıştı yorgunduk kazanmak zorundaydık üstelik adımlarımız...

Bana karanlığın ne demek olduğunu öğretmeden bütün ışıklarımı söndürüyorsun bu cehennem cinayetlerini işliyorsun sonra bunlara intihar süsü veriyorsun yazıklar...

Ey hüznü yüzünde gülücük diye taşıyan kız hep kendine mi saklarsın çocukluğunu ağzıma bir bulut bulaşsa da yokluğundan yapılmış kayadan seken kurşun en ser...

Sesin kokuma gizli yıldızları sönük gecelerde dilime yağmursun gözlerini uyuyorum her gece bu kent içimin bahçesi gemilerim çözülüyor yüreğine ellerinle okşuyo...

şu topraklarımda dalgalanan sancağını indir, öyle git! yüreğimden sevdanı, dilimden adını sök de git! ciğerlerimden kokunu, gönlümden gözlerinin okunu çek de ...

Aşk hep yazdan kalma ayrılık ise kış senden sonraki dünde sulardan başka her yerde kulaç atıyorum boğuluyorum kırık notam sol anahtarınla kilitleme gözler...

Ve başıboş hüzün sokağında "yüreğime söylediğim en doğru yalan oldun" başıboş sonu boş kar yağıyor bir daha da açmaz güller acıların darağacında gözyaşımı vurd...

Siz hiç yar saçının bir telinden kendinize gurbet yaptınız mı ben şimdi gurbetim içimde taşıyorum heba olsa da senlerce yılım oysa "gel" desen gelecektim ...

Kapat sana gözlerimi!! yaşamla aramı açacak yaralara göz yumuyorum... sana ağır yaralanmayı seviyorum... kan kaybından gülüyorum dramlardan çalınmış bir ölüm ge...

Işte böyle can dediğim: yetim çocuklar hüznünde kâhır yüklü gölgeme çokça sahiplik etmişken bedenim, yorgunluğun kıyısında hüzün olup işlenmişim ömür gergefine ...

Taş olsan dile gelirdin işte öyle sevmiştim susacak kadar bile yanımda değilmişsin geç farkettim...

Eksildim eridim bir seni bitirmedim hangi rüzgarlara sattın da saçlarını uğultusuna tutunamadın ömürden nefes çalarak ne kadar yaşarsa insan öyle yaşadım gözler...